Në një deklaratë zyrtare drejtuar gjykatës (e siguruar nga media gjatë procesit gjyqësor), Suzanne Morrison – nëna e Matthew Perry – ka shkruar një letër prekëse ku akuzon ish-ndihmësin e djalit të saj për rolin në vdekjen e tij.
Në letër, ajo shpjegon se familja besonte që Kenneth Iwamasa e kuptonte luftën e Perry-t me varësinë dhe se detyra e tij ishte ta mbronte.
“Por në vend që ta mbronte Matthew-in, ai ndihmoi dhe nxiti përdorimin e paligjshëm të drogës… Ia injektoi drogën në trup, megjithëse nuk ishte aspak i kualifikuar… Dhe e bëri përsëri e përsëri,” shkruan ajo.
Dhe në frazën më të fortë të letrës shton: “Ne i besuam një njeriu pa ndërgjegje dhe djali im pagoi çmimin.”
Ajo përshkruan edhe momentin tronditës pas vdekjes së djalit:
“Dhe pastaj një natë ai ishte thjesht një trup… Helikopterët rrotulloheshin sipër… ndërsa unë qëndroja në rrugë në të ftohtë dhe lutesha për një batanije për ta mbuluar. E pamundur, sigurisht.”
Në fund, ajo thekson se dhimbja nuk largohet kurrë: “Asgjë nuk e largon këtë dhimbje dhe jam e sigurt se nuk do ta largojë për sa kohë të jetoj.”
Matthew Perry u gjet i vdekur më 28 tetor 2023, në moshën 54-vjeçare, në vaskën e tij me ujë të ngrohtë në shtëpi. Shkaku i vdekjes u përcaktua si “efektet akute të ketaminës”.
Sipas hetimeve, ndihmësi i tij Kenneth Iwamasa e kishte injektuar vazhdimisht me ketaminë pa trajnim mjekësor, madje edhe në ditën e vdekjes. Sipas dokumenteve, Perry i kishte kërkuar: “Më bëj një injeksion të madh” para se të hynte në vaskë; më vonë u gjet i pajetë në ujë.
Iwamasa ka pranuar fajësinë për shpërndarje të ketaminës që çoi në vdekje dhe rrezikon deri në 15 vite burg, ndërsa vendimi pritet të jepet më 27 maj.
Ai është një nga pesë personat e përfshirë në këtë çështje, të cilët sipas prokurorisë kishin krijuar një rrjet për sigurimin dhe shpërndarjen e ketaminës tek aktori. Disa prej tyre tashmë janë dënuar me burg, ndërsa të tjerët kanë pranuar fajësinë.
Në letrën e saj, Morrison falënderon hetuesit për zbulimin e së vërtetës, por thekson se “mbyllja nuk ekziston”, duke e përshkruar humbjen e djalit si një dhimbje që nuk shuhet kurrë.
