Metoda holandeze për gjumin po tërheq vëmendjen së fundmi si një zakon i thjeshtë që mund të ndikojë pozitivisht jo vetëm në cilësinë e gjumit, por edhe në mënyrën si lidhemi me njerëzit përreth nesh. Në thelb, ideja është shumë e thjeshtë: të mbash perdet hapur, në mënyrë që drita natyrale e mëngjesit të hyjë në shtëpi.
Shkencëtarët thonë se drita e diellit në orët e para të ditës ndihmon trupin të rregullojë ritmin biologjik, i njohur si ritmi cirkadian. Ky mekanizëm i brendshëm i tregon organizmit kur duhet të zgjohet dhe kur është koha për të fjetur. Një studim i vitit të kaluar zbuloi se ekspozimi ndaj dritës së diellit para orës 10 të mëngjesit mund të përmirësojë ndjeshëm cilësinë e gjumit.
Në të njëjtën kohë, drita gjatë natës ka efektin e kundërt, pasi pengon prodhimin e melatoninës, hormonit që i sinjalizon trupit se është koha për të fjetur. Për këtë arsye, ekspertët rekomandojnë që në mëngjes dhoma të ketë dritë natyrale.
Ideja lidhet shpesh me një zakon të njohur në Holandë: shumë shtëpi i mbajnë perdet e hapura në dhomat e ndenjes, ose nuk përdorin fare perde. Ky zakon shpesh shpjegohet me ndikimin historik të kalvinizmit gjatë Reformës protestante, ku ekzistonte ideja se njerëzit e ndershëm nuk kanë asgjë për të fshehur.
Por për shumë holandezë, arsyeja është shumë më praktike. Disa thonë se janë rritur kështu dhe janë mësuar me dritën natyrale në shtëpi. Të tjerë shpjegojnë se kjo i bën të ndihen më të lidhur me botën jashtë dhe me komunitetin.
Në disa raste, hapja e perdeve shihet edhe si një mënyrë për të krijuar një atmosferë më të hapur dhe më sociale në lagje. Njerëzit mund të shohin njëri-tjetrin nga dritaret, të përshëndesin fqinjët dhe të ndihen më pjesë e jetës së përditshme të komunitetit.
Megjithatë, për shumë njerëz ideja mund të duket e çuditshme, sidomos në kultura ku privatësia në shtëpi konsiderohet thelbësore. Por sipas ekspertëve të gjumit, përfitimet e dritës natyrale në mëngjes janë të shumta.
Në fund, “metoda holandeze” nuk është një teknikë e komplikuar për gjumin, por thjesht një zakon i vogël: të lejosh dritën e mëngjesit të hyjë në shtëpi dhe ndoshta, bashkë me të, edhe një ndjenjë më të madhe lidhjeje me botën përreth.
