Rritja e fëmijëve nuk vjen me manual dhe, edhe pse shumë prindër mendojnë se gjërat bëhen më të lehta kur fëmijët rriten, e vërteta është që disa biseda bëhen akoma më të vështira. Sidomos kur fëmijët e rritur nxjerrin plagë të vjetra, vendosin kufij ose thonë gjëra që prindërit nuk janë gati t’i dëgjojnë.
Ja cilat janë disa nga frazat më të dhimbshme për çdo prind:
“Nuk ke qenë kurrë aty për mua”
Kjo është ndoshta një nga fjalitë më të rënda që një prind mund të dëgjojë. Për fëmijën mund të nënkuptojë mungesë emocionale, ndërsa për prindin tingëllon si dështim total. Edhe kur prindërit nuk bien dakord me mënyrën si fëmija e kujton fëmijërinë, ekspertët thonë se është e rëndësishme të dëgjojnë pa e minimizuar dhimbjen.
“Nuk të fal dot”
Jo çdo plagë shërohet me një “më fal”. Për disa njerëz, falja nuk është detyrim. Dhe edhe pse kjo fjali mund t’i thyejë zemrën një prindi, ndonjëherë fëmijët kanë ende dhimbje të pazgjidhura që nuk janë gati t’i lënë pas.
“Nuk kam para të vij t’ju takoj këtë vit”
Për shumë prindër, kthimi i fëmijëve në shtëpi është momenti më i bukur i vitit. Prandaj kjo fjali dhemb më shumë sesa duket. Por realiteti ekonomik sot është brutal: qiratë, faturat dhe jetesa e shtrenjtë kanë bërë që udhëtimet të jenë luks.
“Nuk jam i/e lumtur me jetën time”
Shumë prindër e marrin personalisht këtë fjali, sikur lumturia e fëmijëve të ishte provim për mënyrën si i kanë rritur. Por terapeutët thonë se lumturia nuk mund të vijë vetëm nga të tjerët dhe se çdo njeri është përgjegjës për jetën emocionale të vet.
“Nuk dua të vish në dasmën time”
Pak gjëra dhembin më shumë se kjo. Për disa prindër, dasma e fëmijës është momenti që kanë ëndërruar gjithë jetën. Por jo çdo marrëdhënie familjare është perfekte dhe shumë të rinj sot zgjedhin distancën ose kontaktin minimal me prindërit.
“Je shumë gjykues/e, s’mund të jem vetja pranë teje”
Shpesh prindërit mendojnë se po “udhëzojnë”, por për fëmijët e rritur kjo mund të tingëllojë si kontroll apo kritikë konstante. Në vend të komenteve të menjëhershme, ekspertët sugjerojnë pyetje më të buta si: “Kam disa shqetësime, do që t’i ndaj me ty?”
“Nuk dua të rrish pranë fëmijëve të mi”
Kur në lojë futen nipërit dhe mbesat, situata bëhet akoma më emocionale. Por fëmijët e rritur kanë të drejtë të vendosin kush do të ketë akses te fëmijët e tyre, sidomos nëse ka trauma të pazgjidhura në marrëdhënien me prindërit.
“Po e lë shkollën”
Për shumë prindër kjo tingëllon si fundi i botës. Por realiteti ka ndryshuar. Sot shumë njerëz po zgjedhin rrugë të tjera profesionale jashtë universitetit, sidomos për shkak të kostove të larta të arsimit dhe borxheve studentore.
“Jam i/e mbytur në borxhe”
Asnjë prind nuk do ta dëgjojë këtë, por shumë të rinj po përballen me probleme financiare serioze. Nga kreditë studentore te qiratë dhe kartat e kreditit, borxhi është bërë pjesë e jetës normale për shumë familje.
“Duhet të kthehem të jetoj në shtëpi”
Dikur shihej si “dështim”, sot është realitet për shumë të rinj. Çmimet e banesave dhe kostot e jetesës kanë bërë që gjithnjë e më shumë njerëz të rikthehen te prindërit edhe pasi janë rritur.
“Do doja të më kishe rritur ndryshe”
Kjo fjali godet direkt. Për prindërit tingëllon si kritikë ndaj gjithë përpjekjes së tyre. Por fëmijët e rritur kanë të drejtë të flasin për mënyrën si e kanë përjetuar fëmijërinë, edhe kur ajo është e vështirë për t’u dëgjuar.
“Nuk ndihem i/e dashur nga ti”
Kjo është ndoshta fjalia më e trishtë nga të gjitha. Sepse çdo fëmijë ka nevojë të ndihet i dashur pa kushte. Kur kjo mungon, efektet mund të shfaqen në marrëdhëniet, vetëbesimin dhe mënyrën si e sheh veten edhe në moshë të rritur.
