Kohët e fundit është bërë shumë popullore ideja që prindërit duhet t’i komplimentojnë fëmijët për aftësitë dhe jo për pamjen. Sipas kësaj teorie, t’u thuash vajzave “sa të bukura janë” mund t’i bëjë që të fokusohen tepër te dukja dhe më vonë të kenë pasiguri me trupin apo vetëvlerësimin.
Shannon Bradley-Colleary, shkrimtare, aktore dhe blogere amerikane që shkruan shpesh për marrëdhëniet, prindërimin, jetën familjare dhe vetëvlerësimin nuk bie dakord. Ajo thotë se nuk beson te qasja “ose kështu, ose hiç fare”. Sipas saj, mund t’i thuash një vajze që është e zgjuar, kreative, e fortë dhe e talentuar pa hequr dorë nga komplimenti “je shumë e bukur”.
Shannon tregon se vajza e saj e madhe është tipi që preferon të “humbasë” mes turmës. I pëlqen uniforma e shkollës sepse nuk bie në sy. I mban flokët gërsheta që të mos marrë shumë vëmendje. Nuk i interesojnë fare makijazhi apo bizhuteritë.
Megjithatë, sa herë që e merr nga shkolla dhe e sheh ulur në sediljen pranë saj, nuk reziston dot pa i thënë:
“Je shumë e bukur.”
Vajza mundohet të sillet sikur bezdiset, por buzëqeshja e tradhton. Dhe komplimentet nuk mbarojnë aty. Ajo lavdërohet edhe për durimin, humorin, kreativitetin dhe mënyrën si sillet me fëmijët e vegjël, të cilët e adhurojnë menjëherë.
Ndërsa vajza e dytë e saj, sipas Shannon, “dukej sikur kishte lindur me manikyr në duar”. I pëlqen moda, grimi, të jetë në qendër të vëmendjes dhe do që njerëzit ta vënë re sapo hyn në një dhomë.
Edhe asaj autorja i thotë shpesh që është e bukur. Sepse për të, është. Por njëkohësisht e komplimenton edhe për imagjinatën, zgjuarsinë, guximin në futboll dhe mënyrën si sillet me shoqet.
Pra ideja është kjo: pse duhet të zgjedhim vetëm njërën?
Sepse bota do t’i kritikojë mjaftueshëm vetë
Shannon kujton komentet që ka dëgjuar kur ishte adoleshente dhe që i kanë ndikuar shumë te vetëbesimi:
“Do ishe e bukur po të mos kishe ato flokë.”
“Flokët e tua duken tmerr.”
“Këmbët e tua duken si fije.”
“Ke celulit. Sa e shpifur.”
“Pse vesh reçipeta kur s’ke asgjë?”
Pra, ku qëndron problemi t’i bësh fëmijët të ndihen mirë me veten?
Autorja thotë se nuk e kupton pse komplimentet për pamjen trajtohen sikur janë diçka e gabuar, kur bota jashtë është kaq e ashpër me vajzat dhe gratë.
Sipas saj, nuk ka asgjë të keqe t’i thuash vajzës:
je e zgjuar,
je e fortë,
je kreative,
dhe po, je edhe e bukur.
Sepse ndonjëherë, një fjali e tillë nga prindi mund të jetë mburoja që i duhet më vonë përballë gjithë komenteve të botës.
