Ka qenë gjithmonë një lloj loje në internet: të kuptosh “çfarë ka bërë” një grua në fytyrë. Rrudhat, filler-at, botoksi – çdo detaj analizohej. Burrat? Ata thjesht plakeshin. Ose të paktën kështu mendonim.
Sepse tani, për herë të parë, duket sikur edhe ata janë futur në të njëjtin “mikroskop”.
Shembulli më i fundit është Leonardo DiCaprio, i cili në ceremoninë e ndarjes së çmimeve Oscar e nuk u komentua për rolin apo performancën, por për pamjen e tij dukshëm më të freskët. Nga teoria për masazhe fytyre te supozime për ndërhyrje estetike, interneti bëri atë që di më mirë, analizoi çdo detaj.
Reagimi ishte kryesisht pozitiv. Por ndryshe ndodhi me Jim Carrey-n. Dalja e tij në një ceremoni në Paris shkaktoi reagime më të ashpra. Ndryshimi në fytyrë u komentua pa filtra, deri në teori konspirative që nuk ishte ai vetë.
Ky kontrast tregon diçka interesante, burrat po hyjnë në të njëjtin cikël gjykimi publik që për vite ka qenë i rezervuar për gratë.
Bradley Cooper është detyruar të mohojë publikisht se ka bërë ndërhyrje estetike. Barry Keoghan ka treguar se komentet online për pamjen e tij kanë ndikuar aq shumë, sa në një moment nuk donte as të dilte nga shtëpia.
Ndërkohë, disa figura publike e kanë pranuar hapur përdorimin e ndërhyrjeve si botoks, një trend që po bëhet gjithnjë e më i zakonshëm edhe mes burrave. Sipas të dhënave, numri i burrave që bëjnë ndërhyrje estetike është në rritje, sidomos ato që lidhen me fytyrën dhe plakjen.
Një pjesë e këtij ndryshimi lidhet me rrjetet sociale, me kulturën e imazhit perfekt dhe me ekspozimin e vazhdueshëm përmes kamerave. Në të njëjtën kohë, është krijuar edhe një komunitet i tërë online që merret me përmirësimin e pamjes, nga ushtrime për nofullën deri te ndërhyrje kirurgjikale.
Por ky ndryshim sjell edhe një kontradiktë. Nga njëra anë, gjithnjë e më shumë vlerë i jepet pamjes së burrave, mënyrës si duken, si kujdesen për veten, si prezantohen. Nga ana tjetër, ekziston ende ideja tradicionale që burrat nuk “duhet” të shqetësohen për pamjen.
Kjo i vendos shumë prej tyre në një pozicion të paqartë, mes dëshirës për t’u dukur mirë dhe frikës për t’u gjykuar për këtë.
Historikisht, burrat në Hollywood kanë pasur më shumë “leje” për t’u plakur. George Clooney është quajtur “silver fox”. Plakja te burrat shihej si karakter, jo si problem.
Por tani, kjo po ndryshon. Pyetja është, a është kjo një formë barazie? Me gjasë jo. Ky nuk është domosdoshmërisht një zhvillim pozitiv, sepse tregon se shoqëria vazhdon të lidhë vlerën me rininë, duke e parë atë si sinonim të suksesit, shëndetit dhe tërheqjes.
Rrjetet sociale e përforcojnë këtë ide, duke na ekspozuar vazhdimisht ndaj imazheve të kuruara, ku plakja prezantohet si diçka që duhet shmangur, jo si një proces natyral. Pasoja është një rreth vicioz, ku të rinjtë kanë frikë nga plakja, ndërsa të rriturit ndiejnë presion për ta fshehur atë.
