Adoleshentët e kuptojnë shumë mirë kur dikush sillet mirë me ta, por kjo nuk do të thotë që do ta kthejnë të njëjtën gjë.
Një studim i ri sugjeron se arsyeja pse adoleshentët shpesh duken më “egoistë” nuk lidhet me mungesën e ndjeshmërisë, por me mënyrën si funksionon truri i tyre në këtë fazë.
Sipas studimit të publikuar në eLife, të rinjtë janë po aq të aftë sa të rriturit për të dalluar kur dikush është i sjellshëm apo bashkëpunues. Problemi nuk është te perceptimi, por te reagimi. Me fjalë të tjera: e shohin mirësinë, por nuk ndihen aq të motivuar ta kthejnë.
Në studim morën pjesë 261 persona, mes tyre adoleshentë 14-17 vjeç dhe të rritur 18-30 vjeç. Ata u vendosën në një situatë, të njohur si “dilema e të burgosurit”, ku duhet të zgjidhnin mes bashkëpunimit dhe përfitimit personal.
Rezultatet treguan se adoleshentët bashkëpunonin më pak se të rriturit, sidomos në rastet kur pala tjetër tregonte vazhdimisht sjellje pozitive. Pra, edhe kur dikush ishte vazhdimisht korrekt dhe bashkëpunues, ata nuk e rrisnin nivelin e bashkëpunimit.
Nga ana tjetër, kur dikush i “tradhtonte”, adoleshentët reagonin po aq shpejt sa të rriturit duke u tërhequr. Kjo do të thotë që ata e kanë mirë pjesën “mbrojtëse” (ndalojnë kur dikush sillet keq), por pjesa tjetër (të kthejnë mirësinë vetë) zhvillohet më vonë.
Pra, nuk është çështje “të qenit të këqij”, por një fazë zhvillimi. Adoleshenca është periudha kur njerëzit mësojnë të ndërtojnë marrëdhënie, të kuptojnë të tjerët dhe të balancojnë interesat personale me ato të grupit.
Sipas studiuesve, një nga mënyrat për të ndihmuar në këtë drejtim është të mësohen të rinjtë jo vetëm të dallojnë qëllimet e të tjerëve, por edhe të kuptojnë vlerën afatgjatë të reciprocitetit dhe drejtësisë.
