English
Health

“Kam frikë të afrohem me njerëzit”: Psikologia shpjegon pse ndodh kjo

“Kam frikë të afrohem me njerëzit”: Psikologia

Ka njerëz që hyjnë lehtësisht në çdo grup dhe ndihen menjëherë rehat, ndërsa të tjerë kanë nevojë për më shumë kohë për të krijuar lidhje. Por ka edhe nga ata që, për shkak të përvojave të vështira në të kaluarën, ndihen vazhdimisht të shkëputur dhe me frikën se nuk përkasin askund.

Kjo ishte edhe historia e një gruaje në fund të të 30-ave, e cila iu drejtua rubrikës së këshillimit të gazetës The Guardian për të kuptuar pse e ka kaq të vështirë të krijojë miqësi të afërta.

“Kam një bashkëshort mbështetës dhe një djalë të mrekullueshëm dyvjeçar, por sa herë dal me fëmijën tim dhe shoh grupe prindërish që duken të afërt me njëri-tjetrin, ndihem sikur rikthehem në vitet e adoleshencës,” shkruan ajo.

Gruaja tregoi se problemet nisën pasi ndryshoi shkollë gjatë adoleshencës dhe përjetoi ngacmime të forta nga bashkëmoshatarët.

“Kjo ndikoi thellë në vetëbesimin tim. Për vite të tëra ndihesha e turpshme, e padukshme dhe e bindur se nuk isha mjaftueshëm e mirë që të tjerët të më donin pranë,” rrëfen ajo.

Edhe pasi u zhvendos në Londër, ajo vazhdoi të kishte vështirësi në krijimin e marrëdhënieve të qëndrueshme. Megjithëse provonte të bëhej pjesë e grupeve, shpesh ndihej si “e huaj” mes të tjerëve.

“Kam frikë të afrohem me njerëzit”: Psikologia

Ajo shpjegon se terapia dhe trajtimi i ankthit e kanë ndihmuar disi, por ende e ka të vështirë t’u besojë njerëzve. Pas lindjes së fëmijës, shumë nga miqësitë e saj u zbehën dhe njohjet e reja nga grupet e prindërve nuk arritën të zgjasnin.

“Ndonjëherë ndihem sikur kam një etiketë ‘të keqe’ mbi kokë. Sikur të gjithë e dinë sekretin se si krijohen miqësitë dhe vetëm unë nuk e kuptoj,” shkruan ajo.

Psikoterapistja Lisa Bruton, e cila iu përgjigj letrës së saj, shpjegoi se kjo ndjenjë është shumë më e zakonshme sesa mendojnë njerëzit, sidomos tek ata që kanë përjetuar refuzim apo bullizëm në fëmijëri.

“Unë kurrë nuk e nënvlerësoj ndikimin e bullizmit. Përvoja të tilla mund të na bëjnë t’i perceptojmë grupet si vende potencialisht kërcënuese, sepse aty ndodhi refuzimi i parë emocional,” shpjegon ekspertja.

Sipas saj, situata si grupet e prindërve apo ambientet sociale mund të aktivizojnë pa vetëdije emocionet dhe pasiguritë e së kaluarës.

“Kam frikë të afrohem me njerëzit”: Psikologia

Psikoterapistja shton gjithashtu se shumë njerëz kanë një ide të idealizuar për miqësitë në moshë madhore, të ndikuar nga rrjetet sociale apo filmat.

“Në realitet, miqësitë janë më fluide. Njerëzit afrohen, largohen dhe rilidhen vazhdimisht. Jo çdo distancë është refuzim personal,” thotë ajo.

Ekspertja këshillon që njerëzit të përqendrohen fillimisht te lidhjet që i bëjnë të ndihen të sigurt, madje duke krijuar kontakt fillimisht vetëm me një person brenda grupit.

“Kam frikë të afrohem me njerëzit”: Psikologia

Ajo sugjeron gjithashtu aktivitete dhe ambiente sociale me grupmosha të ndryshme, pasi ato mund të mos rikthejnë aq fort kujtimet e shkollës dhe përvojat negative të së kaluarës.

Në fund, psikoterapistja jep edhe mesazhin më të rëndësishëm për gruan:

“Ti nuk ke defekte. Ajo që ndien është thjesht një gjurmë e plagëve të vjetra emocionale. Dhe kjo mund të ndryshojë gradualisht përmes përvojave të reja dhe pozitive me njerëzit.”

Mos humbisni edhe

REELS

Kripë në plagë 🤨

❣️👏

Ju kë do kishit përqafuar? Gruan apo fizioterapistin?

Nuk para marrim materiale nga rrëmujërat e TikTok-ut shqip, por kjo histori na bëri përshtypje, për më tepër që trajton një çështje delikate. Një ditë, ne mësuam se një vajzë, Pranvera Mollaj (30 vjeç), po vuante nga leucemia akute, ishte në prag vdekjeje dhe për shërim nevojitej transplant urgjent i palcës. TikToker-a të famshëm u angazhuan për rastin dhe njerëzit dhuruan në GoFundMe. Totali i mbledhur: 450,000 euro. Tani, ka dalë një teori e re nga një prej donatorëve dhe mbështetësve të saj (Mr. Eli), se e gjitha ka qenë mashtrim. Ai pretendon se ka folur me një mjek në spitalin ku ishte shtruar Pranvera dhe ai ka deklaruar se pacientja është e shëruar plotësisht dhe mund të jetojë normal si gjithë të tjerët. Eli dyshon se paratë e mbledhura po shfrytëzohen nga dy TikToker-a me banim në Dubai. Pranvera, nga ana e saj, e mohon të ketë mashtrim dhe thotë që pasi të dalë nga spitali (në Dubai), do të paraqesë gjithë dokumentacionin. E ëma e Pranverës, në një bisedë me Elin, ka pranuar se do t’u kthejë lekët shqiptarëve që kanë dhuruar, për aq kohë sa transplanti nuk u krye.

Flisni!

“The Passenger” (1975) është një nga filmat më të dashur për Jack Nicholson. Ai madje e ka quajtur “aventurën më të madhe kinematografike” të jetës së tij. Për të mbrojtur këtë vepër që e donte shumë, Nicholson bleu të drejtat e filmit dhe e mbajti për vite jashtë ekranit. Në vitin 2003 nisi negociatat me Sony-n për ta rikthyer sërish për publikun. Filmi ndjek historinë e një gazetari të lodhur, i cili gjatë një udhëtimi merr një vendim të papritur që i jep mundësinë të hyjë në një jetë krejt tjetër. Në fillim duket si liri. Një shkëputje e pastër nga gjithçka prej së cilës ka ikur. Por teksa lëviz në vende të panjohura, ajo jetë e re nis të rëndojë më shumë seç e kishte imagjinuar. Filmi kthehet në një udhëtim të heshtur dhe të ngadaltë mbi identitetin, arratisjen dhe pyetjen nëse mund t’i shpëtosh ndonjëherë vetes. Po, ia vlen ta shikoni!

Ju si do kishit folur? 🤓

Jeni gati për 11 korrik apo jo? 🤭

Arbër Xhekaj, është sportisti më viral i momentit në Kanada

"I'm afraid to get close to people": Psychology explains why this happens

“Kam frikë të afrohem me njerëzit”: Psikologia

There are people who easily fit into any group and feel immediately comfortable, while others need more time to form connections. But there are also those who, due to difficult experiences in the past, constantly feel disconnected and afraid that they don't belong anywhere.

This was also the story of a woman in her late 30s, who turned to The Guardian newspaper's advice column to understand why she finds it so difficult to form close friendships.

"I have a supportive husband and a wonderful two-year-old son, but every time I go out with my child and see groups of parents who seem close to each other, I feel like I'm back in my teenage years," she writes.

The woman said that the problems began after she changed schools during her adolescence and experienced intense bullying from her peers.

"This had a profound impact on my self-confidence. For years I felt shy, invisible, and convinced that I wasn't good enough for others to want me around," she says.

Even after moving to London, she continued to have difficulty forming lasting relationships. Although she tried to fit into groups, she often felt like an “outsider” among others.

“Kam frikë të afrohem me njerëzit”: Psikologia

She explains that therapy and anxiety treatment have helped her somewhat, but she still finds it difficult to trust people. After the birth of her child, many of her friendships faded and new acquaintances from parenting groups failed to last.

"Sometimes I feel like I have a 'bad' label on my head. Like everyone knows the secret to how friendships are made and I'm the only one who doesn't understand it," she writes.

Psychotherapist Lisa Bruton, who responded to her letter, explained that this feeling is much more common than people think, especially in those who have experienced rejection or bullying in childhood.

"I never underestimate the impact of bullying. Such experiences can make us perceive groups as potentially threatening places, because that's where the first emotional rejection occurred," the expert explains.

According to her, situations like parent groups or social settings can unconsciously activate past emotions and insecurities.

“Kam frikë të afrohem me njerëzit”: Psikologia

The psychotherapist also adds that many people have an idealized idea of ​​adult friendships, influenced by social media or movies.

"In reality, friendships are more fluid. People come together, move away, and reconnect constantly. Not every distance is a personal rejection," she says.

The expert advises that people focus first on connections that make them feel safe, even by initially establishing contact with just one person within the group.

“Kam frikë të afrohem me njerëzit”: Psikologia

She also suggests activities and social settings with different age groups, as they may not bring back memories of school and negative past experiences as strongly.

In the end, the psychotherapist also gives the most important message to the woman:

"You are not defective. What you feel is simply a trace of old emotional wounds. And this can gradually change through new and positive experiences with people."

×